O rasach psów
• Seter Angielski
• Seter Irlandzki Machoniowy
• Seter Irlandzki Czerwono-biały
• Seter Szkocki Gordon
• Wyżeł Węgierki
•
Historia seterów sięga w prostej linii do samych początków myślistwa. Angielskie słowo „to set", które dało nazwę całej grupie psów - seterów, oznacza tyle, co przysiadać, przyklękać, a w tłumaczeniu na język myśliwski - wystawiać ptactwo lub robić stójkę.
Historia wszystkich brytyjskich płochaczy jest ściśle powiązana z dziejami angielskiej, irlandzkiej i szkockiej szlachty. Trzymanie dużych psów myśliwskich od początku było domeną w zasadzie wyłącznie górnych warstw społeczeństwa. Już bez mała od czasów Wilhelma Zdobywcy praktycznie każdy, kto trzymał psy myśliwskie lub po prostu polował, musiał mieć na to specjalną zgodę króla. Zasada ta była ściśle przestrzegana przez prawie siedem wieków panowania systemu feudalnego na Wyspach Brytyjskich i dopiero królowa Wiktoria (1837-1901) zmieniła ten system.
Na tej stronie są wymienione
najważniejsze cechy charakteru każdej rasy,
po to by każdy adoptujący wiedział
z jakim psem ma do czynienia.
Seter Angielski
|
Nadzwyczaj przyjacielski i łagodnie usposobiony.
Szybko się uczy (złego także!).
Choć bywa uparty, to doskonały i cierpliwy towarzysz, także dla dzieci.
Bardzo wrażliwy, mocno przywiązuje się do właściciela, uwielbia pieszczoty. Bardzo przyjaźnie nastawiony do otoczenia co powoduje, iż nie sprawdza się w roli psa stróżującego. Psy te nigdy
nie będą dobrymi stróżami, ani psami przyklejonymi do nóg właściciela. Nie do tego zostały stworzone.
Setery angielskie są niezwykle wytrzymałymi i niezmordowanymi towarzyszami każdej, nawet najtrudniejszej
włóczęgi po bezdrożach. Mimo łowieckiej smykałki i olbrzymiej ruchliwości w terenie, w domu uwielbiają przesypiać dużą część dnia.
Seter angielski w pewien niezwykły sposób równoważy w sobie użytkowość, żywiołowość i piękno.
Pies średniego wzrostu, o wyraźnie zarysowanej sylwetce, eleganckim wyglądzie i ruchach.
Pies bardzo aktywny o bardzo dużej pasji łowieckiej. Do spożytkowania wrodzonej energii wskazany ruch na dużych przestrzeniach. Pole okłada szeroko, poruszając się wyciągniętym eleganckim galopem z wysoko podniesioną głową i nieustannie merdającym ogonem, chwytając odwiatr zwierzyny górnym wiatrem.
|
Gdy patrzy się na biegnącego setera angielskiego widzi się elegancję, proporcję, siłę, nieuchwytną lekkość biegu w połączeniu z dostrzegalną grą mięśni i doskonałą okrywą włosową. W pędzie jest jak wiatr, z czego wzięła się
legenda o jego pochodzeniu. Do stójki przechodzi z pełnego galopu. Powinna ona być twarda, w postawie stojącej, warującej lub półprzysiadzie.
Wzorzec Setera Angielskiego
Grażyna Kaczmarek
|
Seter Irlandzki Mahoniowy
Przypadł mi zaszczyt opisania najbardziej wysublimowanej rasy wśród seterów, czyli stera irlandzkiego, mahoniowego.
POTRZEBY:
1. Systematyczne spacery – minimum 1 h dziennie, z możliwością samodzielnego pobiegania.
2. Szczotkowanie – raz dziennie.
3. Pies myśliwski, rodzinny.
4. Nadaje się do domu i bloku, przy zapewnieniu odpowiedniej dawki ruchu.
5. Wymaga łagodnego, stanowczego wychowania.
|
RYS PSYCHOLOGICZNY:
Setery irlandzkie należą do psów o bardzo radosnym usposobieniu, wybitnie inteligentny, żywotny.
Wierne i oddane swemu Panu, mają jednak łatwość (w przeciwieństwie do innych odmian seterów)
do zmiany właściciela, oczywiście na równie dobrego lub lepszego. Przyczyną tego są oczekiwania hodowlane twórców rasy i preferencje myśliwskie. Jest to też czynnik ułatwiający adopcje. Nie oznacza to jednak, że pies może wiecznie wędrować z domu do domu, także potrzebuje stabilizacji. Dzięki swemu
łagodnemu usposobieniu są stosowane w dogoterapii (autyzmu, chorób wieńcowych, depresji, natręctw itp.). Psy te o łagodnym usposobieniu bywają cięte na gryzonie. Swoją obecność i nastrój demonstrują machając ogonem. Psy te pełną dojrzałość psychiczną osiągają w końcu drugiego roku życia. Setery obdarzone ogromnym temperamentem
są pełne wigoru, do późnej starości cieszą właściciela młodzieńczym zachowaniem, jako psy myśliwskie pracują o wiele - wiele dłużej niż inne wyżły, nie tracąc przy tym
werwy. Mają zawsze tysiąc pomysłów na zabawę, są przyjazne, łagodne, potrafią jednak jak każdy pies obszczekać listonosza, czy ugryźć w obliczu zagrożenia.
KILKA RAD DLA NOWEJ RODZINY … :
Adopcja psa – setera, to wyzwanie. Przyjmujecie do domu psa z przeszłością, zazwyczaj smutną, bolesną, ale to nie ważne. Najważniejsza jest przyszłość. W tym momencie Ty, Twoja Rodzina, stajecie się teraźniejszością i przyszłością tego psa. W wasze ręce powierzamy los takiego psa, od tej chwili
niech nie zrażają Was drobne kłopoty, bo dając miłość dwa kroć więcej ten pies Wam jej odda. Początki bywają trudne, wiele tych psów nie zna smaku mięsa, suchej karmy lub innych psich przysmaków.
Nie wiedzą, że już będzie dobrze. Okazać im trzeba miłość, cierpliwość i jak małe dziecko „przeprowadzić za rączkę” przez mgłę do słońca…
Proponuję na początek, gdy pies się boi okazać mu spokój, oddanie i wiele ciepła. Nawet, gdy jesteście domem zastępczym nie bójcie się przywiązania. Pozwólcie temu psu zakotwiczyć w przystani domu, gdy uchwyci się życia, znowu uwierzy w ludzi. Zmieniając dom będzie już czuł się bezpiecznie, będzie miał radość życia i szybciej zaakceptuje
swój nowy dom.
Seter w swej naturze ma łatwość zmiany właściciela, ale tylko właściciela na dobrego, nowego Pana. Szybko się aklimatyzuje. Jeśli boi się miski, zmień ją na mniejszą lub karm z ręki. Czas leczy rany pies się oswoi i odważy w końcu sam jeść. Dobór karmy też będzie odbywał się metodą prób i błędów, aż odkryjesz, co mu smakuje, lub odwrotnie pierwsze danie okaże się strzałem w dziesiątkę.
Jeśli pies ucieka, to nie karć go za to, witaj radośnie, gdy wraca, nagradzaj pieszczotami. Setery
mogą całymi dniami okładać pole, mają naturalna potrzebę biegania. Pies, gdy doświadczył cierpienia może początkowo instynktownie biegnąc popadać w amok przerażenia i nasz spacer przerodzi się w ucieczkę. Proponuję do momentu, nim Sami poczujecie, że jest już bezpiecznie, chodzić na spacery na długiej smyczy, lince lub puszczać psa na zamkniętym terenie (np. ogródek).
Jednym z istotnych działań po przygarnięciu psa z schroniska jest
wizyta u weterynarza. Myślę, że na początek najważniejsze
jest odrobaczenie i ewentualne odpchlenia psa, a także zaszczepienie go przeciw wściekliźnie.
Pierwszą kąpiel, jeżeli nie ma potrzeby (zapach jest znośny, pies nie jest brudny) odłóżcie na później, by ograniczyć stres nowemu pupilowi. Jeżeli nie ma wyjścia, to proszę Was, minimalizujcie stres, nie topcie nosa ani uszu.
W przyszłości, jeżeli nie chcecie zbędnych zmartwień
proponuję przemyśleć kwestię sterylizacji Waszego ulubieńca,
o ile ktoś tego wcześniej za Was nie zrobił.
|
Najważniejsze jest, że przygarniając psa zyskaliście
przyjaciela na całe życie, który obdarzy Was dozgonną miłością.
Wzorzec Setera
Irlandzkiego
Hanna Cichoń
|
Seter Irlandzki Czerwono-biały
|
ZACHOWANIE I TEMPERAMENT:
Arystokratyczny, żywy i inteligentny. Sprawia łagodne i przyjazne wrażenie, pod którym wyraźnie wyczuwalne jest zdecydowanie, odwaga i żywiołowość. Seter Irlandzki Czerwono-Biały jest
niezwykle przyjacielskim, niezawodnym i łatwo uczącym się psem myśliwskim.
Myśliwi bardzo chwalą cechy użytkowe setera czerwono-białego, jest on dużo bardziej wytrzymały niż seter irlandzki maści jednolicie mahoniowej,
szybszy i bardziej uległy niż seter szkocki gordon.
Seter czerwono-biały jest psem przyjacielskim, posłusznym, inteligentnym
i lubiącym pracę.
Jest psem wrażliwym i ekspansywnym, toteż jego szkolenie nie jest sprawą prostą. Warto zdać sobie z tego sprawę wybierając go jako psa do towarzystwa.
Potrzebuje poza tym dużo ruchu.
Potrzebują czasu do zaaklimatyzowania się, spokoju.
Ale także i takiego właściciela, który odpowiednio się nimi zajmie.
Który nie weźmie ich ze schroniska i zostawi samym sobie na podwórku.. myśląc ze ratuje im życie.
W pewnym sensie i ratuje.. ale robi i krzywdę. Powinien się psem zająć, spędzać jak najwięcej czasu, pokazywać, że się psa kocha.
Długość życia – 10-15 lat
Czujność – bardzo dobra
Zdolność do obrony – niska, ale zależna od charakteru psa
Higiena – regularne czesanie, dbanie o uszy.
Wzorzec Setera
Irlandzkiego Czerwono-Białego
Beata Gnyp
|
|
Seter Szkocki Gordon
|
Charakter
W rasie tej udało się połączyć urodę i talent psa myśliwskiego. Najważniejsze cechy gordonów:
• Posłuszny,
• Pojętny,
• Bardzo ruchliwy,
• Opanowany,
• Obdarzony wyjątkowo dobrym węchem,
• Inteligentny,
• Dostosowujący się do wymagań właściciela,
• Godny zaufania,
• Bardzo powściągliwy wobec obcych,
• Pełen temperamentu,
• Bywa uparty,
• Z prawdziwą pasją podejmie się nawet najtrudniejszych zadań.
Chociaż ten szlachetny mistrz polowania jest dość powściągliwy w kontaktach z ludźmi, to jednak bez wątpienia
doskonale nadaje się na psa rodzinnego. Bez mała nie ma innego psa o charakterze tak wolnym od wad. Od czasu do czasu zdarza mu się, co prawda głuchnąć na polecenia właściciela, ale jeśli poznać go bliżej, to wada ta wydaje się nieistotna w porównaniu z całym wachlarzem zalet! Choć z natury seter szkocki jest psem pełnym rezerwy wobec ludzi, to jednak jeśli uda się raz pozyskać jego zaufanie, to otworzy przed nami swe serce bez reszty.
Dla pana wszystko!
Seter szkocki gordon potrafi objawiać swe przywiązanie i sympatię do człowieka bez liczenia na natychmiastowe profity i traktuje serio powierzane mu zadania, podejmując się ich bez najmniejszego wahania.
Jeśli tylko ma dostatecznie dużo ruchu na świeżym powietrzu, to jest bardzo zrównoważonym i przyjemnym kompanem, bez mała najlepszym, jakiego tylko można sobie wyobrazić.
Z innymi psami kontaktuje się doskonale, a ludzi, z którymi mieszka uważa za swych najlepszych przyjaciół - zwłaszcza, gdy lubią długie spacery i mają dzieci, z którymi można się bawić. Przede wszystkim nic nie jest tak ważne w życiu setera szkockiego jak jego pan czy pani! To z nimi pies zawiera stałą przyjaźń i wobec nikogo nie będzie tak posłuszny i wylewny. Nie znaczy to, rzecz jasna, że pies ten będzie lekceważył całą resztę rodziny - i drobne pieszczoty przyjmie z radością od każdego członka familii, ale
najważniejszy będzie ten jeden: przewodnik.
W stosunku do obcych seter szkocki jest z reguły dość wycofany - nawet gości w domu potraktuje jak intruzów, nie da się im głaskać czy drapać i będzie demonstrował swój kompletny brak zainteresowania. Miłość od pierwszego wejrzenia? Tego pojęcia seter szkocki po prostu nie zna, a wobec obcych lepiej zachować dystans. Seter szkocki gordon nie jest psem stróżującym, choć jego demonstracyjny brak zaufania może być wykorzystany jako sygnał ostrzegawczy.
Prawdziwa namiętność - polowanie
Dopiero na polowaniu pies ten potrafi ukazać wszystkie swe zalety. To prawda, że ma pasję do pracy węchowej, jest wyjątkowo wytrwały i odporny, a na dodatek zwinny i ruchliwy - ale to, co naprawdę czyni zeń wyśmienitego pomocnika myśliwego to jego wyjątkowy instynkt i jego wrodzona inteligencja.
Ponieważ psy tej rasy chętnie się podporządkowują przewodnikowi i ogólne rzecz biorąc są dość łagodne, przeto są pojętne i łatwe do układania.
Seter szkocki jest całkowicie skoncentrowany na osobie przewodnika, toteż
niechętnie zapuszcza się na łowy na własną rękę, a raczej towarzyszy swemu panu. Jako doskonały wyżeł jest jednocześnie cały czas czujny i chętny do współpracy. I co najważniejsze, a dość rzadkie wśród psów: seter szkocki gordon
aportuje samorzutnie, bez specjalnego szkolenia.
Jeśli chcemy zrobić z niego prawdziwego zawodowca wśród myśliwych, to trzeba uciec się będzie do regularnego szkolenia pod okiem fachowca, który pokaże jak systematycznym treningiem rozwinąć w psie umiejętność obserwacji pola i trudną sztukę aportowania.
Ma poczucie godności
Choć największą radość seterowi szkockiemu sprawia zrobienie przyjemności swemu panu, to jednak psy tej rasy mają wcale niemałe poczucie dumy i godności, wymagając, by taktować go z należytym mu szacunkiem. Jeśli choć raz
okażemy wobec niego niesprawiedliwość czy brutalność, pies odwróci się do nas tyłem
i przestanie w ogóle reagować na nasze polecenia. Jeśli zatem zdarzy się, że pies popełni jakieś wykroczenie czy - wbrew swej naturze - okaże nieposłuszeństwo, to z pewnością wina będzie leżała po naszej stronie!
W kontaktach z nim trzeba unikać krzyku, podniesionego głosu czy - uchowaj Boże -
kar fizycznych, bo mogą one całkowicie uniemożliwić nam nawiązanie serdecznego kontaktu z gordonem.
Pies i dziecko
Kocha każdą zabawę, jeśli jest związana z ruchem. Jest na tyle wiernym i oddanym przyjacielem, że z pewnością nigdy
nie uczyni najmniejszej szkody dziecku, a nawet z cierpliwością znosił będzie najdziwniejsze pomysły maluczkich. Jeśli odda serce swemu panu czy pani, to miłość ta automatycznie obejmie także wszystkie osoby bliskie przewodnikowi, w tym zwłaszcza dzieci, za które gordon czuje się w najwyższym stopniu odpowiedzialny. A w głębi serca - jak każdy pies - lubi zabawy i pieszczoty... Jest przyjacielski, cierpliwy dla dzieci, a także dobrze wychowuje się z innymi zwierzętami. Gordon ma wspaniały charakter. To wierny przyjaciel, jest spokojny i zrównoważony.
Nie cofnie się przed niczym
Seter szkocki gordon należy do najwytrzymalszych ras psów i jakiekolwiek pole, rumowisko skalne czy nawet bagno nie będą w stanie go powstrzymać. I choć psy te w porównaniu z innymi wyjątkowo mało piją, to nie znaczy, by nie lubiły wody - w pogoni za aportem bez wahania skoczą w najbardziej rwący nurt rzeki i najgłębsze jezioro. Gordon każdy teren uważa za dobry do pracy...
Idealny właściciel
Najlepszy system wychowawczy dla setera to konkretna nauka w zabawie. Trzeba móc poświęcić odrobinę czasu na staranne wyjaśnienie mu, czego od niego oczekujemy, a mądry i wrażliwy gordon wykona to z radością. Nie należy stawiać mu zadań przekraczających jego możliwości lub sprzecznych z jego psychiką - jeśli czuje się nierozumiany lub źle traktowany, to szybko traci zaufanie do przewodnika.
Wychowanie setera oprzeć trzeba na jego inteligencji i więzi z przewodnikiem. Należy uczynić z niego przyjaciela na całe życie, dając mu odczuć, że akceptujemy, szanujemy i kochamy go - a odpłaci tym samym.
Polowanie gordon ma we krwi. Gruntowne szkolenie myśliwskie sprawia, że wzorowo wywiąże się z wszystkich zadań, jakie mu powierzymy - i choć ma wiele wspaniałego instynktu łowieckiego, to lubi pracować pod nadzorem człowieka.
Seter szkocki nie jest psem stróżującym i nie należy usiłować go z niego zrobić za wszelką cenę! Jedyne, co można odeń oczekiwać, to zasygnalizowania, że zbliża się jakiś intruz...
Należy zawsze pamiętać, że: seter szkocki jest wrażliwym, dumnym psem, który
nie lubi, gdy się z niego wyśmiewać, obrażać go czy zbyt surowo karcić. Warto raczej wyrobić w psie przekonanie, że jest naszym równoprawnym partnerem, a będzie wiernie trwał przy naszym boku w każdej sytuacji...
Należy:
• Zbudować z nim więzi pełne obustronnego przywią- zania,
• Wykorzystać jego chęć współpracy i wyjaśnić mu, jak wyobrażamy sobie wzajemne (dobre) stosunki,
• Pokazywać mu, jak bardzo go lubimy - a odpłaci się stukrotnie,
• Zabierać go na polowania.
Nie wolno:
• Traktować go brutalnie,
• Ograniczać codzienne spacery do krótkiego siusiu przed blokiem,
• Usiłować zrobić z niego psa, jakim być nie może,
• Oddzielać go od siebie: jest bardzo czuły i potraktuje to jak zdradę,
Życie codzienne
Zdrowie, siła i sportowe zacięcie - z tym psem po prostu nie ma problemów!
Wzorzec Setera
Szkockiego
|
Co należy wiedzieć:
• Potrzebuje wiele ruchu na świeżym powietrzu,
• Polowanie przedkłada nade wszystko... z wyjątkiem swego pana,
• Doskonale znosi każdy klimat, nawet surowy,
• Śnieg jest dlań najpiękniejszy w świecie,
• Pielęgnacja włosa sprowadzona do minimum,
• Miewa skłonność do nadwagi,
• Bywa stosunkowo drogi,
• Ten dżentelmen nielubiący miasta nie sprawi kłopotu rodzinie,
• Właściciel setera szkockiego gordona powinien zapamiętać żelazną zasadę - żadnej przesady!
Nie można go przekarmiać, nie można go też rozpieszczać niczym małe dziecko. Traktowany właściwie seter ukaże całe bogactwo swego wspaniałego charakteru i sprawność swego ciała.
Warunki życia
Seter szkocki jest psem wyjątkowo zrównoważonym i nawet po kilkunastu dniach bez dostatecznego wybiegu nie będzie okazywał nerwowości czy nawet śladu agresji. Nie zmienia to jednak faktu, że gordon w głębi serca nie widzi nic wspanialszego ponad swobodny ruch w lesie czy na łące, stąd najbardziej polecanym dlań domostwem byłby budynek z dużym podwórzem lub sporym ogrodem. Nie ma co nawet marzyć o tym, że uda się nam przerobić setera na prawdziwego mieszczucha! Dobrze wychowany i przyjacielski seter da się wprawdzie zamknąć w ciasnych ścianach miejskiego mieszkania, ale zawsze będzie się czuł w nim dość nieszczęśliwy. Nie należy za wszelka cenę wyrywać go z jego naturalnego środowiska, gdyż pozbawiony pól i łąk będzie pomalutku kapcaniał i marniał. Nic nie sprawi mu większej radości niż świeża woń pól i lasu - tylko tam może ukazać w całej krasie swe niezwykłe talenty myśliwskie.
Żywienie
Nieposkromiony apetyt setera szkockiego ma swe korzenie w zamierzchłej przeszłości; kiedy to przez cały dzień włóczył się po szkockich wrzosowiskach i musiał wieczorem najeść się za dwóch. Jego dzisiejszy styl życia, o wiele mniej wyczerpujący, nie ograniczył jego apetytu. Oznacza to, że jeśli nasz pies nie pracuje intensywnie przez cały czas, to trzeba mu nieco ograniczyć porcje i zachowywać surową dietę, by utrzymał właściwą figurę. Harmonijnie zbudowany gordon ma wrodzoną skłonność do przybierania na wadze, toteż trzeba mu różnicować posiłki. W okresie pracy w polu lub po długiej wycieczce do lasu powinien móc najeść się do syta, ile chce (ważne jest, by był to posiłek wysokiej jakości, o dużej zawartości białka), ale w czasie zmniejszonego wysiłku dobrze jest ograniczyć mu porcje do 800 gramów dziennie. Posiłek powinien składać się w połowie z mięsa czy podrobów a w połowie z gotowanego ryżu czy makaronu i surowych lub gotowanych warzyw (oczywiście można stosować także gotowe karmy - dla psów a ktywnych w sezonie myśliwskim i o normalnej zawartości białka i tłuszczy poza sezonem). Smakołyki lepiej ograniczyć do celów szkoleniowych.
Zdrowie
Szkocki seter jest psem tryskającym witalnością i o jego zdrowie w zasadzie nie trzeba się kłopotać. Psy tej rasy pochodzące z dobrych hodowli są prawie zawsze w dobrym humorze i chorują zdecydowanie rzadko. Gordony nie wiedzą co to choroby dziedziczne (z wyjątkiem defektów łap, które łatwo można stwierdzić już w szczenięctwie). Psy te mają wyjątkowo małe zapotrzebowanie na płyny i niewiele piją, ale po każdym wysiłku fizycznym muszą móc się napić do syta (psy karmione sucha karmą muszą mieć zawsze nieograniczony dostęp do świeżej wody).
Pielęgnacja
Bujny włos setera gordona błyszczy sam z siebie i nie wymaga żadnej szczególnej pielęgnacji. Wystarczy starannie wytrzeć psa ręcznikiem, jeśli przemoknie i metalowym grzebieniem wyczesać z włosa kawałki gałązek i źdźbła traw (oraz resztki błota...). Dla psów często biegających po lesie konieczna jest stała kontrola stanu skóry - czy nie wkręciły się w nią kleszcze - obejmująca także kontrolę uszu, kontrolę oczu, przejrzenie łap, czy nie wbiło się nic w poduszki palców (psy myśliwskie powinny mieć łapy chronione specjalną maścią z woskiem, do kupienia w sklepach zoologicznych). Egzemplarze wystawowe, zdumiewające jakością i długością włosa, są często kąpane z użyciem odżywki, a włos na szyi, łapach, klatce piersiowej i ogonie bywa specjalnie strzyżony.
Bolesław Michalski
|
Wyżeł Węgierski
|
Charakterystyka
Wyżły węgierskie to „szczególne psy dla szczególnych ludzi” jak można przeczytać w jednej z książek opisujących tę rasę. Te kilka połączonych ze sobą słów zawiera w sobie bardzo wiele: piękno zewnętrzne, dynamikę i elegancję ruchów, łagodność, umiłowanie pracy i nade wszystko
bezgraniczne przywiązanie do swego pana.
Z całą pewnością wiele z tych psich cech można przypisać i innym rasom toteż ten, kto szuka takiego właśnie psa, zanim podejmie decyzję: „chcę mieć wyżła węgierskiego”, powinien najpierw pomyśleć, czym sam się charakteryzuje, co lubi i jak wiele czasu jest w stanie z nim spędzać. To jest bardzo ważne z jednego prostego powodu - wyżły węgierskie to bardzo wymagające psy. Cóż to znaczy?
Węgier to „pies jednego pana”. Jest przyjaźnie nastawiony do członków rodziny, osób odwiedzających i dzieci, ale najszczęśliwszy jest, gdy jego pan jest w pobliżu i będzie mu towarzyszył krok w krok, jeśli to tylko będzie możliwe.
Ta więź nie rodzi się automatycznie – to oczywiste. Każdy pies wybiera sobie z domowego stada osobę, z którą łączy go coś wyjątkowego. Sprzyja temu ilość, ale przede wszystkim jakość spędzanego z psem czasu – i to jest dla wyżła węgierskiego najważniejsze. Jeśli będziemy codziennie zabierać go na spacer, aby mógł pobiegać na otwartej przestrzeni, każde poprawnie wykonane polecenie będziemy nagradzać, obdarzymy go czułością i nasza otwarta dłoń będzie hojnie rozdawać głaski, to jesteśmy na dobrej drodze do zdobycia wiernego przyjaciela.
Musimy sobie jednak zdawać sprawę, że wyżeł węgierski nie będzie leżał spokojnie na posłaniu, gdy wokoło dzieje się coś ciekawego, bo jego temperament na to nie pozwoli. Chce w tym uczestniczyć na równych prawach - tego psa rozsadza energia. Jest bardzo aktywny i chcąc tworzyć z nim zgrany duet musimy zdawać sobie z tego sprawę. Jego brązowe, skupione oczy patrząc na pana mówią: „A co teraz mam dla Ciebie zrobić?” Aby uczynić tego psa szczęśliwym powinniśmy od czasu do czasu wymyślać dla niego jakieś nowe zabawy. Węgry uwielbiają wykonywać zadania, które będziemy dla nich przygotowywać. Przypuszczam, że polowanie byłoby dla niego najatrakcyjniejszą formą zajęcia, ale przecież nie każdy opiekun wyżła jest myśliwym. Zawsze można jednak wspólnie latem popływać, pobiegać o poranku, z radością będzie też biegać za piłką czy też szukać schowanych przedmiotów, aportować, jak również uczyć się zasad posłuszeństwa. Wyżeł węgierski bardzo lubi się uczyć i robi to szybko – to bardzo inteligentny pies.
Wyżły węgierskie to psy myśliwskie toteż ich zapał to pracy w terenie jest ogromny. Chętnie będą dla nas wystawiać ptactwo i zwęszoną grubą zwierzynę, niejednokrotnie przyniosą nam ciekawe naturalne znalezisko nazywane w języku myśliwych trofeum łowieckim.
Przejście kilkunastu kilometrów dziennie nie stanowi dla niego problemu. Cudownym uczuciem jest spuszczanie go ze smyczy na otwartej przestrzeni - ten błysk w oku, to węgierskie słowo DZIĘKUJĘ. Jego pasja ruchu i biegania musi być jednocześnie naszą pasją długich pieszych wędrówek.
Wszystko to wygląda bardzo urokliwie, ale trzeba sobie również zdać sprawę, że posłuszeństwo to fundament, na którym można budować tę prawdziwą przyjaźń. Z całą pewnością wyżeł węgierski będzie próbował wykorzystać niejedną naszą słabość, aby pokazać, że on jest równie ważny jak my i w rodzinnym stadzie nie stoi wcale na szarym końcu. Jeśli nie będziemy konsekwentni, wkrótce może okazać się, że to nasz pies jest głównym organizatorem naszego czasu wolnego.
To pies bardzo wrażliwy o delikatnej psychice. Nie lubi być sam pozostawiony na długie godziny, choć potrafi cierpliwie i grzecznie czekać na powrót domowników. Długo pamięta wyrządzone mu dobro, ale i zło. Cierpliwością i łagodnym postępowaniem można na każdym etapie jego rozwoju osiągnąć sukces. Jego spontaniczną formą wdzięczności za miłość i przywiązanie będzie trwanie przy nas we dnie i nawet w nocy, jeśli tylko odstąpimy mu kawałek naszego łóżka.
Wzrost: 53-64 cm
Masa ciała: 20 - 30 kg(suki w dolnym a psy w górnym przedziale)
|
Szata:
odmiana gładkowłosa - włos gładki, krótki, delikatny;
odmiana szorstkowłosa - włos szorstki, krótki, przylegający do ciała
Umaszczenie: najróżniejsze odcienie rudości
Jolanta Drożdżyńska
|
Pobierz nasz bannerek
Kod bannera
<a href="http://www.setery-adopcje.net" target="_blank"><img src="http://www.setery-adopcje.net/banner_linki/
adopcje_setery.gif" width="468" height="60" border="0" alt="Adopcje seterów i wyżła węgierskiego"></a>
|